The making of : 100x bijzondere cafés (3) : niet elk café is bijzonder

Vorige week vertelde ik jullie hoe het idee is ontstaan. Deze week wil ik duidelijk maken dat ondanks bijzondere karaktertrekken niet elke zaak zomaar in aanmerking komt voor deze bijzondere caféwijzer.

Exclusief in aanloop naar de uitgave van deze gids publiceert Reisreporter wekelijks het verhaal achter de schermen. Deel 3 : niet elk café is bijzonder !

Prospectie bij familie, vrienden en kennissen
En daar sta ik dan met mijn idee én vraag! Wat maakt sommige cafés nu zo bijzonder dat ze er uit springen tegenover vele anderen? Bij navraag onder familie, vrienden en kennissen blijken de meningen hierover nogal wat verdeeld te zijn. Bereid hun best bewaarde plekjes op te offeren voor het grote publiek bezorgden zij mij mijn eerste, reeds veel te lange lijst. Niet minder dan 152 adressen werden aangeboden en ik was nog niet eens de deur uitgeweest! En ik wilde de 100 bijzonderste van Vlaanderen. Je zal begrijpen dat schrappen en kritisch selecteren noodzakelijk was. Tegelijk werd ik me bewust van een eerste probleem ; voor velen was een bijzonder café een oude estaminet of afspanning. Probleem nummer twee ; een uitgebreide bierkaart was voor velen ook een criteria om een café als bijzonder te benoemen.

Oude kroegen, uitgebreide bierkaarten en antieke emailplaten
Alvorens op prospectie te trekken besloot ik mijn informatiebronnen aan een extra uitgebreid vragenrondje te onderwerpen. Hierdoor kon ik de lijst al flink uitdunnen. Leuk al die volkscafés waar de tijd is blijven stilstaan. Volgende kwestie, zijn deze zaken nog open want vele uitbaters bleken hoogbejaard! En inderdaad, menig maal stond ik voor een gesloten deur waarop een briefje plakte. Vaak las ik , gesloten wegens leeftijd, Mariëtte, Jef of … was overleden en opvolging bleef uit. Of erger, de zaak was overgenomen en helemaal gemoderniseerd ‘verkloot’. Als echte cultuurbarbaren ging menig opvolger te werk en vond het niet nodig dat mooie authentieke interieur harmonieus te integreren in hun nieuwe zaak. Dikwijls was het resultaat een smaakloos geheel waar menig tooghanger verveeld zijn tanden of vingers zat bruin te roken. Neen, dan waren de cafés met uitgebreide bierkaarten gezelliger. Fiere uitbaters lieten me maar al te graag proeven en waren steeds bereid tot een extra woordje uitleg over het bier. Maar ook hiervan duiken er steeds meer op waardoor ze niet langer bijzonder zijn. Tenslotte passeerden we vele brasseries met oude email reclameplaten van bieren en brouwerijen uit lang vervlogen tijden. Doch ook hiervan was er een te groot aanbod. Besluit : zaken van dertien in een dozijn zijn niet bijzonder, ongeacht of ze oud zijn, een uitgebreide bierkaart hebben of antieke emailplaten er de muren sieren.

Wat maakt sommige cafés nu zo bijzonder dat ze er uit springen tegenover vele anderen? Dat is een heel ander verhaal en verneem je in de loop van volgende weken. Wordt vervolgd…

Zie ook de vorige artikels :

1. 100 bijzondere cafés in Vlaanderen : de oproep
   
2. Het idee

P.S. Wij zoeken nog steeds bijzondere cafés. Heb je een tip, laat het me weten en vertel waarom jij die zaak zo bijzonder of een toeristische meerwaarde vindt. Uiteraard vermelden we je naam als je tip weerhouden wordt!