Twee dagen op de fiets langs het ‘Zwarte Goud’

GENK - Reisreporter fietste in een tweedaagse tocht langs zeven voormalige Limburgse mijnzetels de 115 kilometer lange ‘Lus van het Zwarte Goud. ‘ Deze fietsroute is een ideale basis om langs rustige wegen de Limburgse natuur en de (voormalige) schatten van het Zwarte Goud te ontdekken. De achtvormige lus maakt een kruising in Zwartberg waardoor de afstand in een westelijk en een oostelijk deel wordt opgesplitst. Het westelijk gebied gaat van Beringen tot Zwartberg, de oostelijke lus spreidt zich uit van Zwartberg tot Eisen.

Na een eerste ‘Gordel van het Zwarte Goud’ in 1992 werd de ‘Lus’ als permanente fietsroute bewegwijzerd. Omdat hier en daar enkele bordjes verdwenen, is het aan te raden een goede fietskaart bij de hand te houden.

Westelijke lus
Uiteraard kan eender waar op de lus worden aangesloten. Het eigenlijke vertrekpunt van  de westelijke lus ligt aan de kerk van Zwartberg waar een grote parking is. Van hieruit gaat het richting Winterslag waar in 1917 de eerste Kempische steenkool werd opgehaald. 1953 waren er 6.250 mijnwerkers.

In Bolderberg kan je even halt houden voor een bezoek aan domein Bovy. Hier vind je een geitenboerderij een dierenpark, een bijenhal en mooie tuinen.  In het park kan je enkele boeiende bewegwijzerde themawandelingen afstappen. (open van januari tot 3 december.)

Het mijnstreekmuseum in Beringen herinnert aan de opkomst, de groei en de bloei van de Kempische mijnbouw. Het is ook een gedenkteken voor de mijnwerker. (open op zondag voor iedereen, op weekdagen enkel voor groepen na afspraak.)

Na 23 jaar van voorbereiding werden in 1930 de kolenmijnen van Helchteren-Zolder geopend. Zolder kreeg de uitbating van 2 concessie die samen 7.060 ha bedroegen. De mijn van Zolder werd achtereenvolgens met Houthalen en later ook met Beringen ondergronds verbonden.

De tocht gaat verder via Kelchterhoef in Houthalen met het gekende recreatiepark.

Oostelijke lus
De Oostelijke route sluit op de westelijke lus aan. Ze gaat van Zwartberg naar Eisden en bedraagt ongeveer 46 kilometer. De neuzen wijzen richting Genk. Overal zie je de naam van André Dumont staan. Hij was de ontdekker van het Kempische steenkoolbekken waardoor zijn naam veelvuldig is gegeven aan inrichtingen, gebouwen en voetbalclubs. De koolmijn van Waterschei werd naar Dumont vernoemd.

In 1973 opende de spoorlijn van Hasselt naar Maaseik, via As en Genk. De spoorlijn naar Maaseik werd in 1988 opgebroken en later ingericht als fiets- en wandelpad. Sinds 1999 huurt de vzw Kolenspoor de lijn om er de toeristische spoorlijn Waterschei-As-Eisden uit te baten.

De Eisdense mijnsite is dank zij een aaneenschakeling van architecturale en kunstzinnige getuigenissen een levend monument geworden. Het museum van de mijnwerkerswoning is een bezoek waard.

In Zwartberg kwamen bij een grauwvuurontploffing in 1952, 23 mijnwerkers om het leven. Bij de protestacties tegen de mijnsluitingen vielen in 1966 twee doden en twee zwaar gewonden.

Aan verblijfsaccommodatie is er in de regio geen gebrek. Reisreporter verbleef (anoniem en betalend bezocht) in Hotel De Schacht aan de Noordlaan in Genk en kan dit hotel voor een kortverblijf aanraden.

Meer informatie via de website : www.genk.be

Tekst: Fons Jacobs
Foto’s: Toerisme Genk