The making of 100x straffe cafés (14) : vreugde in de boekhandel
 |  |  |  |
Het boek werd boven de doopvont gehouden. Nu is het tijd om met de ‘boreling’ buiten te komen. Ik was eerlijk gezegd aangenaam verrast toen ik op zaterdagmorgen de boekhandel binnenwandelde voor mijn weekendkrant. Daar lag mijn ‘kindje’ te pronken.
Exclusief in aanloop naar de uitgave van deze gids publiceert Reisreporter wekelijks het verhaal achter de schermen. Deel 14 : vreugde in de boekhandel
Nu de boekvoorstelling achter de rug is, is daar dan het andere lang verwachte moment: je boek ligt te pronken in de boekhandel. En natuurlijk hoop je dan dat je boek een prominente plaats mag innemen in de winkel of etalage. Hoe goed je boek ook is, hij moet ‘gezien’ worden want, ‘uit het oog, uit hart’ zegt men in de volksmond. Dus, opvallen is de boodschap!
Wanneer je dan op een vredige morgen de boekhandel binnenstapt voor de krant en je blik valt op een stapeltje boeken dat je onmiddellijk herkent, ja dan is er toch wel een moment van vreugde. Die vreugde is zelfs nog nauwelijks te onderdrukken als je merkt dat het stapeltje vooraan in de boekenwinkel ligt. Je fier-en tevredenheid uitproesten in een winkel doe je echter niet, maar een spontane glimlach kan je toch maar moeilijk onderdrukken. Het geluk kan niet op, zelfs aan de kassa ligt een stapeltje boeken de klanten te verleiden. Oh, oh, wat is dat genieten zeg.
“Euh, mijnheer” zegt de winkeljuffrouw vriendelijk, “achteraan bij de afdeling Toerisme hebben we ook een stapeltje gelegd. Ja, er was al veel vraag naar want de mensen hebben het boek al gezien in de pers, op TV of er over gehoord op de radio. En het boek is uiteraard ideaal als cadeau of eindejaarsgeschenk mijnheer “. “Zeg maar gerust Bruno hoor” antwoord ik met een lichte blos op de kaken. Waar is dat dak vanwaar ik het eens kan uitschreeuwen van vreugde?
Bovendien mag ik vandaag, zaterdag 25 oktober 2008, mijn boek gaan signeren in de Aarschotse Standaard Boekhandel! Ik zal er zijn van 15 tot 17u. U komt toch ook?
Wordt vervolgt…
ZIE OOK DE VORIGE ARTIKELS :
- 100 bijzondere cafés in Vlaanderen : de oproep
- Het idee
- Niet elk café is bijzonder
- Wat is een bijzonder café?
- Op caféprospectie
- Een toeristische gids?
- Voorstel aan de uitgever
- Het akkoord van de uitgever
- Hoe pakken we het aan?
- Afspraak met de fotografen
- Zo ver staan we nu
- Voorstelling van het boek
- Boekvoorstelling of avond vol verrassingen?
Foto’s : Bruno Loockx
Bruno Loockx
 |
|
Gerelateerde Artikels:
- The making of 100x straffe cafés (13) : boekvoorstelling of avond vol verrassingen?
- 100 bijzondere cafes in Vlaanderen (1) de oproep
- The making of : 100x bijzondere cafés (2) Het idee
- The making of : 100x bijzondere cafés (3) : niet elk café is bijzonder
- The making of : 100x bijzondere cafés (4) : wat is een bijzonder café?
Nieuwsbrief
Zoeken
JA als ge onder Sonja Kimpen en naast Evy Gruyaert op het schap moogt liggen in goed gezelschap van Martin Heylen zou ik het ook uitschreeuwen … ;-))
cheers
Danny
Bruno, we waren er bij op de voorstelling van je boek, het was een uitstekende presentatie met een prima sfeer! intussen heb ik in het boek wat gelezen en het lijkt me heel bruikbaar. na een uitstap, fietstochtje en een wandeling zoeken we -zoals iedereen trouwens- een gezellig plaatsje met evt een goed terras en dat vinden we hier zeker in terug.. nog veel sukses en tot binnenkort op de opening van de boekenbeurs
Proficiat Bruno, het niet niks: je boek signeren in een klassezaak en bovendien nog een plaatsje krijgen op de toonbank, ik heb het al anders meegemaakt; iets om stikjaloers op te zijn.
Misschien tot op de opening van de Boekenbeurs? Ik kom zeker kijken op de stand van Lannoo.
Het is een echt tof boek! Heel bruikbaar als cadautje en vooral fijn om deze speciale “café’s” te ontdekken.
Wat wel spijtig is: er zijn nog heel veel café’s die in het boek vermeld zijn en NIET hun STICKER ” Dit is een straf café” hebben aangebracht in hun zaak.
Zeker doen is de boodschap naar de uitbaters toe, want zo herkennen de klanten je zaak van in het boek!!
Ik zou iedereen ook willen vragen om hier te reageren indien je merkt dat een bepaald café zijn sticker niet heeft aangebracht, alvast bedankt!
Beste Bruno,
gisteren je boek gezien : puik werk.
Allereerst uiteraard gekeken naar de estaminetjes hier bij ons in de Westhoek en iets stootte me toch tegen de borst.
Bij “De Barbier” schrijf je dat Dranouter vooral bekend is van het enige folkfestival.
Wel wel wel, hier sla je de bal toch volledig mis.
Dranouter is misschien het grootste, maar is lang niet het enige. Integendeel zelfs. (Frans-)Vlaanderen, Wallonië, Noord-Frankrijk en ver daarbuiten tellen honderden, uiteraard veel kleinere, folkfestival.
En geloof me, veel folkliefhebbers gaan zelfs niet meer naar Dranouter : te groot, nog weing folk, te veel braspartijen door jeugd die enkel komt om te zuipen.
Over smaak valt te discussiëren natuurlijk, maar toch gaan we veel liever naar Dendermonde, Ham, Deerlijk, Gooik, Cassel, Loon-Plage, ….
GRoetjes
Jan, wandelaar in hart en benen, folkliefhebber en doedelzakspeler.
Dag Jan,
Bedankt voor je rechtzetting. Ik ben zoals je nu wel duidelijk weet geen specialist op dat vlak, maar ben wel blij dit te vernemen. Vooral dat het aanbod zo groot is. Ik merk trouwens dat je zelf heel begaan bent met muziek en wandelen blijkbaar.
Ik wens je nog veel folk-, doedelzak- en wandelplezier
Bruno