Toerisme viert hoogtij in Jordanië

Jordanië zit in de lift als vakantiebestemming. Het aantal buitenlandse gasten is er op twee jaar tijd met 130 % toegenomen. Dat is helemaal terecht. Zonder zijn eigen identiteit prijs te geven, spiegelt dit prominente land in de Arabische wereld zich op diverse fronten aan het westen.

De ontwikkeling van het toerisme gaat er in sneltreinvaart. Dat Jordanië een bijzonder gastvrij en veilig te bereizen land is, is mooi meegenomen.

Voor Belgen die via de luchthaven van Aqaba Jordanië binnenkomen en die tijdens hun vakantie het grondgebied van Jordanië niet verlaten, volstaat voortaan een Belgische identiteitskaart. Een visum krijg je gratis bij je binnenkomst in Aqaba. Je reisagent heeft alle nodige informatie.

Geen taksen
De aangeboren gastvrijheid van de Jordaniërs is een niet onbelangrijke troef in het aanzwengelende toerisme in het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië ten oosten van de rivier de Jordaan en gelegen tussen Israël en de Westelijke Jordaanoever in het westen, Syrië aan de noordzijde, Irak in het noordoosten en Saoedi-Arabië in het Zuidoosten.

Jordanië en Aqaba gaan er prat op een zuivere en groene oase in Arabië te zijn. Onze zin voor objectiviteit verplicht er ons toe deze bewering met een grove korrel Dode Zeezout te nemen. Sommige stranden zijn bedolven onder zwerfvuil. Gelukkig is dat niet zo met de privéstranden aan de hotels.

Aqaba staat bij bewoners en gasten bekend als belastingsparadijs. In deze stad heft men geen BTW noch accijns op verhandelde producten. Buiten de grenzen van de stad is dat wel het geval en dat scheelt vanaf 17 procent tot een stuk méér op de koopwaar. Uitzondering op deze regel geldt voor de geleverde diensten in restaurants en cafés.

Een en ander resulteert er niet in dat Jordanië een goedkope bestemming zou zijn. Het prijsniveau is er vergelijkbaar met dat in België met uitzondering voor de forse prijzen die voor alcoholische drank aangerekend worden.

Dat Jordanië in de eigen toeristische troeven gelooft, valt af te leiden uit de tientallen bouwwerven waarop vakantiewoningen en hotelcomplexen uit het woestijnzand rijzen. Voor sommigen misschien een doorslaggevende reden om een voorgenomen bezoek aan Jordanië niet langer uit te stellen.

25° C in de winter
Aqaba is een favoriete plaats voor duikers, snorkelaars, vissers waterskiërs en -surfers dank zij een boeiende onderwaterwereld. De stad heeft een aangenaam klimaat, vooral in de lente, de winter en de herfst. Als de temperatuur in Amman niet meer is dan een kille 10°C, kan deze in Aqaba nog tot een aangename 25°C oplopen.

Aan land vindt men in Aqaba opgravingen die getuigen van de bezetting van deze oorden sinds meer dan 5.500 jaar. Havenstad Aqaba is de enige uitgang naar zee waarover Jordanië beschikt.  De stad wordt omsloten door zachtpaars getinte bergen, waar grote voorraden fosfaten worden geëxploiteerd. Ten zuidoosten van de stad ligt langs de Jordaanse kust een keten van donkergouden stranden tot aan de grens met Saoedi-Arabië . Vanaf de stranden heeft men altijd een onbelemmerd uitzicht op de vier landen die aan de golf grenzen: Jordanië, Saoedi-Arabië, Egypte en Israël.

Wadi Rum
Op 50 kilometer ten oosten van Aqaba ligt een van de meest indrukwekkend woestijnlandschappen ter wereld: de surrealistisch aandoende Wadi Rum met zijn ruw uitgeslepen bergtoppen van graniet en zandsteen. Het maanlandschap van Wadi Rum wordt onvermijdelijk geassocieerd met ‘Lawrence of Arabia’, de monumentale film van David Lean uit 1962 met Peter O’Toole.

De Wadi Rum (een wadi is een rivierbedding of een woestijndal dat het grootste deel van het jaar droog ligt) is al vanaf de prehistorie bewoond door diverse culturen. In Wadi Rum zijn er diverse toeristische bedoeïenenkampen waar jaarlijks vele toeristen overnachten en per jeep, te voet of per kameel een deel van het gebied verkennen.

Petra
Absoluut hoogtepunt van een reis naar Jordanië is het bezoek aan Petra, de stad die compleet uit de rozerode rotsen is gehouden. Nadat de stad lang verborgen bleef, werd ze pas in 1812 herontdekt.

De ruïnes van Petra, de 2.000 jaar oude handelsstad van de Nabateeërs waar ook koningen zetelden, is een schitterend maar ook mysterieus architectonisch wereldwonder. Meer dan 2.000 jaar geleden deed Petra dienst als schuilplaats voor de Arabische nabatïsche nomaden, de bedoeïenen, die uit het noorden van Arabië kwamen.

Petra maakt nog altijd deel uit van het domein van de bedoeïenen die nu op de toeristen wachten, post gevat op hun paarden of kamelen om hun te begeleiden tijdens een onvergetelijk bezoek aan de roze stad.

Vlak bij Petra kom je in het stadje Wadi Musa terecht waar volgens een verhaal uit de Bijbel Mozes op de rots sloeg tot er water uit kwam.

Mozes
Op heldere dagen kan je vanop Mount Nebo de Dode Zee zien liggen en zelfs de kerktoren van Jeruzalem onderscheiden. Mount Nebo bevindt zich in het westen van Jordanië, aan de Jordaanvallei. Op de ruïnes van een Byzantijnse kerk uit de zesde eeuw bouwen de franciscaanse paters een nieuwe kerk. Volgens de Bijbel is Mozes hier op 120-jarige leeftijd gestorven.

De plaats is van betekenis voor zowel joden als christenen als moslims. Volgens de joodse en christelijke tradities bevindt het graf van Mozes zich op de berg; de moslims menen dat zijn lichaam aan de andere zijde van de Jordaan werd begraven.

Op enkele kilometers ligt Madaba, bekend voor de Palestina-mozaïek, een landkaart die uit twee miljoen steentjes bestaat waarop het Bijbelse Land te zien is (Egypte, Libanon, Sinaï, Israël, Palestina en Transjordanië.)

Dode Zee
De Dode Zee is met haar ligging van 400 meter onder het zeeniveau het laagst bewoonde punt ter aarde. De Dode Zee is eigenlijk een meer. Door de hoge zoutconcentratie (33 %) is er geen enkele vorm van dierlijk of plantaardig leven mogelijk in dit water en is het een gebied van minerale gewichtloosheid. Het is onmogelijk om tijdens een ‘zwempartijtje’ in dit meer te verdrinken.

Een kuur in de Dode Zee wordt als heilzaam gezien voor mensen met de huidaandoening psoriasis en eczeem maar heeft ook een gunstig effect op aandoeningen als astma en reuma. Het zoute water en de zwarte modder uit de Dode Zee worden ontspannende effecten toegeschreven. De modder wordt vaak gebruikt als gezichtsmasker en om spierpijn te verzachten.

Jerash en Amman
Jerash stond in de oudheid bekend als Gerasa en wordt beschouwd als een van de belangrijkste Grieks-Romeins-Byzantijnse steden in het Midden-Oosten. Het is thans een uitgebreide archeologische site en een van de populairste toeristische bestemmingen in Jordanië. Het is minder bekend dan Petra en daardoor is het er ook minder druk.

Het jaarlijks cultuur- en kunstenfestival van Jerash doet de stad in juli op nieuw haar antieke rol als ontmoetingsplaats voor kunst en cultuur tussen oost en west herbeleven.

Hoofdstad Amman werd in de oudheid als ‘Philadelphia’ op zeven heuvels gebouwd. De Jordaanse hoofdstad is een van de oudste, permanent bewoond gebleven steden van de wereld. Er zijn resten blootgelegd van woningen en torens van voor het jaar 7.000 v. Chr. De King Abdullah moskee met haar blauwe koepel vormt het bruisende hart van het moderne Amman.

Tekst en foto’s : Fons Jacobs