Kunst van Paul Delvaux te bewonderen in Luik
![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
![]() | ![]() | ![]() | |
Luik zet zijn beste beentje voor om in 2015 Europese Cultuurstad te worden. Het Lambertplein voor het Prinsbischoppelijk Paleis werd voltooid, het TGV-station met zijn enorme overkapping van architect Santiago Calatrava wordt dit jaar ingehuldigd en nu kun je tot 26 juni Paul Delvaux beter leren kennen in Luik.
De demain à Paul Delvaux
De tijdelijke tentoonstelling ‘de demain à Paul Delvaux’ kun je bewonderen in het museum van Le Grand Curtius of Jean De Corte. Dat hij het monopolie op de handel in buskruit en wapens in handen had, verklaart de reusachtige afmetingen van zijn monumentaal paleis: Maison De Wilde, die nu dienst doet als museum. Voor 5 miljoen euro heeft de stad het complex laten restaureren en vandaag zijn er verschillend musea in onder gebracht.
Oog voor detail
Paul Delvaux ( 1897-1994) was een naarstig, diepzinnig, zwijgzaam kunstenaar, een zwoeger, die ‘amper’ 400 oliedoeken voortbracht. Elk schilderij werd met grondige voorstudies in tekeningen en aquarellen voorbereid. Zijn 70 boeken met schetsen heeft hij aan de Belgische staat geschonken. De 80 tentoongestelde werken komen uit verschillende musea, ook uit St.-Idesbald, maar opvallend veel uit privé-collecties. De kunstwerken bestrijken zijn hele oeuvre.
Surrealist
Zijn eerste doeken zijn symbolisch. De invloed van Monet en Turner zijn duidelijk merkbaar in de wazige sfeer. Hoewel Paul Delvaux zich niet aan een bepaalde stroming wilde verbinden, geldt hij voor ons toch als een surrealist van formaat. Hoewel hij een tijdgenoot was van een andere bekende surrealist René Magritte, hadden deze schilders geen contact met elkaar.
Treinen en naakte vrouwen
Paul Delvaux zijn kunst is zeer herkenbaar. Van kindsbeen af was hij gefascineerd door treinen, die op haast alle doeken een grote ruimte innemen en tot in het detail getrouw worden weergegeven, echter steeds zonder reizigers of conducteur. Vele personages zijn liggende of staande naaktfiguren, die wezenloos voor zich uit staren naar het oneindige. Ze stralen rust uit en beelden vooral de sprakeloosheid en de stilte uit. Soms staat de trein in een woud, in een droomwereld. Sporadisch staat een meisje met lange haren op de voorgrond, gedetailleerd en met het grootste vakmanschap geschilderd, maar met haar rug naar de toeschouwer. De tengere gestalte van de professor biologie met de witte mantel is ook één van de personages. De voorliefde voor de antieke oudheid komt vaak terug in zijn schilderijen, vooral in de achtergronden.
PRAKTISCHE INFO
De tentoonstelling loopt van 21 maart 2009 tot 26 juni 2009
Le Grand Curtius | Boulevard de Maestricht.
E-mail: info@les muséesdeliege.be | Internet: www.grandcurtius.be
www.destinationsdelvaux.be | www.euro-liege-tgv.be
Hoe kom je er?
Met stadsbus 1 of 4 tot St. Bartholémy, Rue En Féronstrée.
Marcel Wittemans
|








